30 XI 2025 Pierwsza Niedziela Adwentu

Ogłoszenia Duszpasterskie:

1. Dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy Adwent, czas radosnego oczekiwania i przygotowania na przyjście Chrystusa. Wykorzystajmy dobrze ten czas na słuchanie słowa Bożego oraz wchodzenie w tajemnicę bliskości Boga, który przychodzi. 
2. Adwent rozpoczyna nowy rok liturgiczny i duszpasterski pod hasłem: „Uczniowie – misjonarze”. W ciągu tego roku mamy podążać ku dojrzałemu zjednoczeniu z Bogiem i z drugim człowiekiem.
3. Rok Jubileuszowy 2025 oficjalnie zakończy się symbolicznym zamknięciem Drzwi Świętych w Bazylice Świętego Piotra na Watykanie w dniu 6 stycznia 2026.
4. W czasie adwentowego oczekiwania zapraszam wszystkich na Msze Święte roratne; zapraszam dzieci i młodzież. W naszym kościele celebrowane codziennie o godz. 6.30. Przynieśmy ze sobą lampiony, aby ze światłem w dłoniach oczekiwać przyjścia Pana. Dodatkowo w piątki i soboty roraty o 18.00.
5. W Adwencie będziemy także przeżywali czas rekolekcji. W naszej wspólnocie będą one miały miejsce w dniach 19, 20, 21 grudnia. Zaplanujmy tak nasze zajęcia, aby wziąć udział w spotkaniach rekolekcyjnych. W sobotę 20 grudnia korzystamy z sakramentu pokuty i pojednania. 16.00- 16.30 kaplica; 17.30- 18.00 kościół. 
6. Możemy także wesprzeć potrzebujących przez zakup świec Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Ta świeca już na stałe wpisuje się w tradycje przeżywania świąt Narodzenia Pańskiego.
7. Nasza pomoc w Adwencie: Dzisiaj ofiarą do puszek po Mszach Świętych wspieramy Kamilę Trapsia – straciła sprawność z powodu zatorowości płucnej, porusza się na wózku z niedowładem nóg. Rodzina chce zabezpieczyć środki na leczenie. Zbiórce patronuje Fundacja Votum. za tydzień, 7 grudnia, w Kościele  Dzień Modlitwy i Pomocy Materialnej Kościołowi na Wschodzie. Do puszek złożymy ofiary na Fundusz Pomocy Kościołowi na Wschodzie, a w 14 grudnia chcemy pomóc rodzinie Kalita, która straciła dom w pożarze.
8. Spotkanie formacyjne dla młodzieży przygotowującej się do  bierzmowania za tydzień, po Mszy  Św. o godz. 9.00. Obecność obowiązkowa. Przynosimy indeksy. Dzisiaj Kandydaci do I Komunii Św. z Rodzicami mają katechezę po Mszy Św. o 12.30.
9. Wszystkim jubilatom i solenizantom tego tygodnia życzymy doświadczenia bliskości Boga, obfitości Jego darów w codziennym życiu oraz opieki Matki Najświętszej. 

Katecheza 30 listopada 2025.

Jak należy rozumieć fakt zmartwychwstania Jezusa?

W Credo mszalnym wypowiadamy słowa, że umęczony i pogrzebany Chrystus trzeciego dnia zmartwychwstał. Czym jest zmartwychwstanie? Jest przejściem Chrystusa – wraz z duszą i ciałem – od śmierci do życia poza czasem i przestrzenią. Jest uczestnictwem w stanie chwały (por. KKK 646). Cielesność Jezusa zmartwychwstałego to cielesność uwielbiona. Jego ciało jest to samo, ale nie takie samo. Jest tym samym ciałem, które zawisło na krzyżu, ze śladami gwoździ i włóczni, ale nie takim samym, gdyż przekracza prawa natury (por. KKK 645). Potwierdzają to świadectwa ewangelistów, którzy piszą na przykład, że Jezus po zmartwychwstaniu wszedł do pomieszczenia mimo zamkniętych drzwi (por. J 20,26).

Zmartwychwstanie jest jednak wydarzeniem tajemniczym. Jego rzeczywistość potwierdza pusty grób i świadectwa uczniów. Dla współczesnego człowieka, człowieka obrazu, przekazów telewizyjnych i internetowych, te argumenty wydają się niewystarczające. Dlaczego strażnicy czuwający przy grobie „przegapili” tak nadzwyczajny fakt i nie zdali z niego szczegółowej relacji? Wszystko dlatego, że samo wydarzenie, a tym bardziej jego istota – przejście ze śmierci do życia – były nieuchwytne dla ludzkich zmysłów. W tajemniczy dla nas sposób Chrystus powstał z martwych, opuścił grób, w którym złożono Jego ciało. Jak napisał Jan Paweł II, „fakt ten był zadziwiający dla ludzi, którzy się znaleźli wobec czegoś, co ich przerastało”.

Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa nie jest powrotem do życia ziemskiego, jak na przykład wskrzeszenie Łazarza, które, choć jest wydarzeniem cudownym, stanowi powrót do normalnego życia ziemskiego. Wskrzeszony Łazarz przeżył znów jakiś czas, ale ponownie umarł. Chrystus „nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych” (Mk 12,27), dlatego własną mocą, zgodnie z wolą swego Ojca i napełniony Duchem Świętym, „zmartwychwstał dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo”.

Zmartwychwstanie nadaje też sens i potwierdza to wszystko, co Chrystus czynił i czego nauczał: o prawdzie i fałszu; o grzechu i sądzie; o zbawieniu i potępieniu. Jest wypełnieniem obietnic Starego Testamentu oraz zapowiedzi samego Zbawiciela. Jest potwierdzeniem boskości Jezusa. Zmartwychwstanie otwiera człowiekowi dostęp do nowego życia, usprawiedliwia, przywraca łaskę Bożą. Jest zasadą i źródłem naszego przyszłego zmartwychwstania. „Chrystus zmartwychwstał jako pierwszy spośród tych, co pomarli” (1 Kor 15, 20). Gdyby nie zmartwychwstał, daremne byłoby nauczanie Kościoła, próżna byłaby także nasza wiara (por. 1 Kor 15, 14).

Komunikat Rzecznika Konferencji Episkopatu Polski
po 403. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski

W dniu 22 listopada 2025 roku na Jasnej Górze, po zakończeniu dorocznych rekolekcji biskupów, odbyło się, pod przewodnictwem abp. Tadeusza Wojdy SAC, 403. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski.

Zebranie poświęcone było kwestiom proceduralnym oraz bieżącym sprawom Kościoła. W trakcie zebrania m.in. poddano pod głosowanie projekt listu pasterskiego na Niedzielę Świętej Rodziny. Wobec nieustannie powtarzających się w naszej Ojczyźnie prób zdyskredytowania autorytetu św. Jana Pawła II, biskupi wystosowali specjalny Apel o szacunek dla Papieża Polaka. 

Przed obliczem Matki Bożej Królowej Polski biskupi prosili Boga o pokój, pojednanie i zgodę w naszej Ojczyźnie. U Jasnogórskiej Pani polecali Bogu wszystkich Rodaków w kraju i za granicą, udzielając im pasterskiego błogosławieństwa.

Jasna Góra, 22 listopada 2025 roku

Apel biskupów w obronie godności i świętości św. Jana Pawła II.

Polska historia zna wiele ważnych i wyjątkowych postaci, które ją współtworzyły i wpływały na jej kształt w wymiarze społecznym, politycznym, kulturowym czy religijnym. Do ich grona niewątpliwie należy św. Jan Paweł II.

Szczególne znaczenie ma jego nauczanie, które w sposób jasny i konsekwentny przybliża duchowe bogactwo i światło Dobrej Nowiny, broni prawdziwej wolności, godności i prawa do życia każdego człowieka, ukazuje bezcenną wartość małżeństwa i rodziny, a także pozwala rozumieć współczesne problemy tak, by je skutecznie rozwiązywać. Św. Jan Paweł II był wyrazistym głosem ubogich, prześladowanych, dyskryminowanych, skrzywdzonych i zniewolonych. Dzięki jego posłudze liczne narody odzyskały wolność, a wielu ludzi uwierzyło w Chrystusa, odzyskało poczucie sensu istnienia, umocniło nadzieję oraz odmieniło swoje życie.

Jego pontyfikat w ogromnej mierze przyczynił się do upadku komunizmu i przywrócenia jedności Europie. Tenże papież przypominał nam, że aby ta jedność przetrwała próbę czasu, musi się opierać na chrześcijańskich wartościach. Uczył, że dla jej zachowania szczególnie potrzebna jest międzyludzka solidarność, którą zdefiniował jako „jeden i drugi, a nie jeden przeciw drugiemu”.

Potrzeba dużo złej woli, by nie zauważyć ogromnego bogactwa dobra, które jest owocem jego niezwykle pracowitej i twórczej posługi na Stolicy Piotrowej oraz wkładu, jaki wniósł w pozytywne przemiany w Polsce. Dlatego napełniają smutkiem nieustannie powtarzające się w naszej Ojczyźnie próby zdyskredytowania jego autorytetu. Takie działania są niesprawiedliwe i krzywdzące, zwłaszcza że wymierzone są w człowieka, któremu nie tylko Kościół i nasz Naród, ale także cały świat tak wiele zawdzięcza. W nich, jakby na nowo, znajdowało potwierdzenie gorzkie słowo Jezusa o mieszkańcach rodzinnego Nazaretu: „Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony” (Mk 6, 4). Dziękujemy wszystkim, którzy stają na straży poszanowania nauczania i dziedzictwa oraz uszanowania dobrego imienia św. Jana Pawła II, jednego z największych Polaków w historii naszej Ojczyzny.

Podpisali pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 403. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.

Jasna Góra, 22 listopada 2025 r.

Szczęść Boże!