01 II 2026 Czwarta Niedziela w ciągu roku
Ogłoszenia Duszpasterskie:
- Dziś czwarta niedziela zwykła w roku liturgicznym. Dziękujemy druhnom i druhom z OSP Kunów za koncert kolęd i uświetnienie pięknego czasu Bożego Narodzenia. W najbliższy poniedziałek, 2 lutego, święto Ofiarowania Pańskiego, zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Wspominamy dzień, kiedy Maryja i Józef przynieśli małego Jezusa do świątyni, aby ofiarować Go Panu. Starzec Symeon nazwał Jezusa „Światłem na oświecenie pogan i ludu Izraela”. Msze Święte z błogosławieństwem święć w naszym kościele o godz. 9.00 i 18.00, a w kaplicy o 15.00. Rozebranie dekoracji we wtorek od 9.00 kościół i od 12.00 kaplica.
- Tego dnia obchodzimy ustanowiony przez Świętego Jana Pawła II Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Modlitwą wspieramy wszystkich, którzy oddali się na służbę Bogu i ludziom w zgromadzeniach życia zakonnego i instytutach świeckich. Prosimy Boga o nowe powołania do życia zakonnego. Ofiary składane na tacę przeznaczone są na wparcie Wspólnoty Sióstr Klarysek w Sandomierzu. Diecezjalne obchody w Sandomierzu u Pallotynów.
- W tym tygodniu przypada także pierwszy czwartek, pierwszy piątek i pierwsza sobota miesiąca.
- Z posługą sakramentalną do chorych i seniorów naszej parafii udam się w piątek od godz. 9.00.
- Adoracja Najświętszego Sakramentu z nabożeństwem pierwszopiątkowym oraz okazja do spowiedzi świętej od godz. 17.30 do 18.00.
- Adoracja Najświętszego Sakramentu i nabożeństwo pięciu pierwszych sobót miesiąca ku czci Niepokalanego Serca Maryi od godz. 17.30.
- Diecezjalna Pielgrzymka Ogrodników, Sadowników i Rolników do Sanktuarium w Sulisławicach 7-8 lutego. Diecezjalna
- Diecezjalna Pielgrzymka Maturzystów na Jasną Górę 27 marca. Zgłoszenia do 20 marca.
- Dziękujemy za czas kolędowania po domach. Jesteśmy do dyspozycji tych, którzy chcą zaprosić kapłanów z błogosławieństwem domowników i dom odwiedzających.
- Wszystkim przeżywającym w najbliższym tygodniu dzień imienin, urodzin oraz inne jubileusze życzę obfitości błogosławieństwa Bożego i Bożego światła na drogach codzienności.
Katecheza 1 lutego 2026.
Miłosierdzie Boże w życiu i listach św. Pawła Apostoła
Kiedy słyszymy imię św. Pawła, bardzo często myślimy o wielkim teologu, nieustraszonym misjonarzu, autorze trudnych listów. A tymczasem sercem całej jego teologii jest jedno doświadczenie – doświadczenie miłosierdzia Boga. Paweł nie pisze o miłosierdziu z dystansu. On nie głosi teorii. On mówi o tym, co przeżył osobiście.
Był przecież prześladowcą Kościoła. Człowiekiem, który zwalczał uczniów Chrystusa, który niszczył wspólnoty chrześcijańskie. I właśnie o sobie samym potrafi napisać jedno niezwykle szczere zdanie: „Dostąpiłem miłosierdzia”. Nie mówi: zasłużyłem. Nie mówi: zapracowałem. Mówi: zostałem obdarowany. I to doświadczenie staje się kluczem do całej jego wiary. Dlatego Paweł z taką mocą pisze w Liście do Rzymian, że tam, gdzie wzmógł się grzech, jeszcze obficiej rozlała się łaska. On nie bagatelizuje grzechu. Widzi jego dramat, widzi jego niszczącą siłę. Ale jednocześnie jest absolutnie przekonany, że grzech nigdy nie jest silniejszy od miłosierdzia Boga. Ostateczne słowo nie należy do ludzkiej słabości, lecz do Boga, który jest bogaty w miłosierdzie.
Najpełniej to miłosierdzie objawiło się – według św. Pawła – w krzyżu Jezusa Chrystusa. Apostoł pisze, że Bóg okazuje nam swoją miłość właśnie przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami. Nie wtedy, gdy byliśmy wierni. Nie wtedy, gdy byliśmy sprawiedliwi. Ale wtedy, gdy byliśmy daleko. Krzyż nie jest więc znakiem potępienia, lecz znakiem miłosierdzia. Jest dowodem, że Bóg nie wycofał się z miłości nawet wobec grzechu człowieka. Dla św. Pawła miłosierdzie nie kończy się jednak na przebaczeniu. Ono ma moc dawać nowe życie. W Liście do Efezjan pisze, że Bóg, bogaty w miłosierdzie, przywrócił nas do życia w Chrystusie, choć byliśmy umarli na skutek grzechów. Miłosierdzie nie tylko zmazuje winę, ale podnosi człowieka, odbudowuje go od wewnątrz, przywraca mu godność dziecka Bożego.
To doświadczenie nie może pozostać zamknięte w sercu jednego człowieka. Paweł jasno pokazuje, że kto doświadczył miłosierdzia Boga, ten zostaje wezwany, by sam stać się miłosiernym. Dlatego w Liście do Kolosan zachęca: „Obleczcie się w serdeczne miłosierdzie”. Miłosierdzie staje się stylem życia, sposobem patrzenia na drugiego człowieka, odpowiedzią na dar, który wcześniej otrzymaliśmy. Choć św. Paweł nie znał słów „Jezu, ufam Tobie”, cała jego wiara jest nimi przesiąknięta. Kiedy pisze: „Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”, wyznaje ufność Bogu, który działa nie pomimo ludzkiej słabości, ale właśnie przez nią. Paweł wie, że siła chrześcijanina nie wypływa z doskonałości, lecz z miłosierdzia Boga.
Szczęść Boże!
